Toren (2009)

afstudeervoorstelling

Marjolein Frijling is afgestudeerd aan de Toneelacademie van Maastricht in de richting Theatermaker. Bij en met OMSK maakte zij één van haar afstudeer voorstellingen.
Ze nodigt haar publiek uit om voor deze voorstelling de toren van de Grote Kerk in Dordrecht te beklimmen. Vanuit vogelperspectief gaat het publiek inzoomen op bewegingen. Beweging van het water, beweging van boten, beweging van treinen, beweging van mensen. Aldus de beweging van de stad Dordrecht.

Marjolein maakt Toren met Dordtenaren die zij ontmoette tijdens haar onderzoek in en naar de stad. Ze werkt met Herman, Christiaan, To Be, de koster en kerkrentmeester van de Grote Kerk, Stichting Balans, Peter, Marcel, Daan en Sharon die Parkour beoefenen, Cees, Robbert, Hans en Khadija.

Geluidsontwerper: Dennis van Tilburg
Regie-assistent: Marienke van Terheijden

In 2011 wordt Toren mogelijk hernomen.

ik zou zo graag

14 oktober 2008

Ik zou zo graag voor eventjes in de schoenen van God willen staan.

gedachte

04 oktober 2008

Dordrecht

In de zomer vaarde ik mee met de Dordtevaer door de historische binnenstad van Dordrecht. Het deed me denken aan Venetie. Na een half uur over de smalle grachten van Dordt gevaren te hebben, kwamen we op open water. Rechts van me doemde de Grote Kerk op. Ik zag drie kleine mensen op de hoge toren staan. Ze waren uitbundig aan het zwaaien. Ik zwaaide blij terug. Na een paar seconden haalde ik mijn arm snel weer naar beneden: ‘Wat stom, natuurlijk zien zij mij niet…’. We vaarden door. De gedachte bleef bij me. Zouden ze misschien wel mij gezien hebben? Dat ze toch hadden ingezoomd op het meisje in het bootje met de donkerblonde haren en het kortmouwige zwarte t-shirtje?

droom

6 maart 2009

Ik loop langs de Korte Kalkhaven Ik kijk uit over de Oude Maas In mijn dromen leef ik voor altijd op het water Ik loop over de stille Bomkade Ik kom uit Somalie In mijn dromen dans ik door de straten van Dordrecht Ik loop langzaam over de IJzeren Brug Ik heb een houten been In mijn dromen spring ik van land naar land Ik loop langs de prullenbakken van Dordrecht Ik maak ze schoon In mijn dromen heb ik een villa en een vrouw in Suriname

notitie

27 januari 2009

Iedereen wil gezien worden. Iedereen wil gehoord worden. Ik zie mensen graag. Ik observeer de hele dag door. Het liefst kijk ik mijn ogen uit naar iedereen. Soms ben ik bang om iemand te missen. Ik heb het overzicht niet. Ik leef tussen de mensen. Ik ben een mens. Ik leef op ooghoogte. Ik zou zo graag voor eventjes in de schoenen van God willen staan.

275 treden

5 februari 2009

Je loopt de trap op. Een wenteltrap van 275 treden. Hijgend kom je boven. Je stapt het kleine houten deurtje door en je voelt de wind op je gezicht. Je loopt naar de ballustrade. Je kijkt. Je krijgt een hoofdtelefoon. Je krijgt het zicht over Dordt. Je krijgt de vrijheid om in te zoomen. Je krijgt voor eventjes de schoenen van God.

Overzicht

13 februari 2009

Als ik het even niet meer weet, als mijn gedachten maar in de rondte blijven cirkelen, als mijn leven aanvoelt als een grote chaos, Dan ga ik op zoek naar overzicht Om vanuit het overzicht weer te kunnen inzoomen En om vanuit daar weer te belanden in de chaos En om vanuit de chaos weer op zoek te gaan naar het overzicht Om vervolgens te kunnen inzoomen Chaos.

Het is fijn om

27 januari 2009

gezien te worden. Zoals een klein kind op de achterbank van de auto voor je vrolijk naar je zwaait. Alsof je eventjes het bewijs recht voor je ogen krijgt dat je bestaat. Iemand ziet jou. Dus jij bent.

noorse berg

29 januari 2009

Vorige week stond ik op een hoge berg in de stad Bergen in Noorwegen. Ik keek uit over de stad. Opeens begreep ik de stad. Ik begreep hoe zij in elkaar zat. Waar water stroomde, waar auto’s reden, waar de kerk stond ten opzichte van het station. Waar ik stond ten opzichte van de stad. Ik stond erboven. Ik zag alles. En iedereen. Niemand had door dat ik daar stond.

water is vrijheid

02 februari 2009

Dordrecht. Een stad vol water. Een geschiedenis vol van water. Dordrecht Een beetje Venetie. Dordrecht Waar Elisabeth vandaan komt Dordrecht Een stad waar nauwelijks studenten wonen En veel schippers Je voelt als je met deze schippers praat dat ze voor het eerst hun verhaal vertellen. Dat ze verbaasd maar blij zijn dat er iemand is die naar hun wil luisteren. Oude behouden mannen die een glinstering in hun ogen krijgen als ze het hebben over het water. Verlangens. Dromen. Vrijheid. Water is vrijheid.

PARKOUR

door Peter Meijer

In het volgende stukje probeer ik mijn visie op parkour onder woorden te brengen. Dit is geen algemene uitleg over wat parkour is.